Manon van Kouswijk, Reverse Beads, necklace, 2016, porcelain
Manon van Kouswijk, Reverse Beads, necklace, 2016, porcelain

Manon van Kouswijk, Reverse Beads, necklace, 2016, porcelain
Manon van Kouswijk, Perles d-Artistes, necklace, 2016, porcelain
Manon van Kouswijk, Reverse Beads, necklace, 2016, porcelain
Manon van Kouswijk, Perles d-Artiste, necklace, porcelain

Manon van Kouswijk ontwikkelt haar sieraden op een onderzoekende manier. Enerzijds theoretisch en visueel, waarbij ze beelden uit verleden en heden verzamelt, rubriceert en bundelt. Anderzijds ook praktisch in het ontwikkelen van het werk zelf door te experimenteren met materiaal, vorm, ritme en kleur. Voor haar afstudeercollectie aan de Gerrit Rietveld Akademie in 1995 was het parelcollier, als archetype, haar theoretische en praktische basis voor sieraden die nog steeds ontroeren. De fascinatie voor het collier, met zijn karakteristieke opbouw van aan een draad geregen, in grootte verlopende elementen, is gebleven en in de loop der jaren op verschillende manieren onderzocht. Door de keuze voor klei als materiaal ontstonden voor Manon nieuwe mogelijkheden voor het herinterpreteren van dit archetypische sieraad. Zij doet dit op een procesmatige en systematische manier, waarbij het manipuleren met haar vingers en het gebruik van mallen zowel het visuele als tactiele resultaat bepaalt. Ook toegepast op broches leidt de herhaalde manipulatie van klei tot groepen van ornamenten die werken als een nabeeld van bestaande brochevormen en -motieven . De groep colliers Perles d ‘artiste, die het Stedelijk Museum Amsterdam enkele jaren geleden verwierf laat het hele proces duidelijk zien. Voor de koper en drager van een enkel sieraad uit zo’n groep, leeft de samenhang alleen in het bewustzijn.